Derin ve verimli alüvyal topraklarda; sıcaklık dayanımı, sulama yönetimi ve birinci–ikinci ürün yetiştiriciliğine yönelik tarla denemeleri yapılır.
Çukurova’nın verimli toprakları, sıcak iklimi ve gelişmiş sulama imkânları yoğun ve çeşitli tarımsal üretime olanak sağlar. Bölgede buğday, mısır, pamuk, ayçiçeği ve soya gibi ürünler üzerinde çalışmalar yürütülmektedir.
Alüvyal ova toprakları ile kireçsiz kahverengi orman topraklarının görüldüğü bölgede; ürün adaptasyonu, sulama ve sıcaklık dayanımı denemeleri yürütülür.
Ege’de özellikle akarsu havzaları ve ovalarda tarıma elverişli alüvyal topraklar bulunurken, yüksek ve eğimli alanlarda farklı orman toprağı grupları görülür. Kuzey Ege Havzası’nda en yaygın gruplardan biri kireçsiz kahverengi orman toprağıdır.
Geçiş iklimi ve farklı toprak yapıları sayesinde; çeşit adaptasyonu, verim, hastalık dayanımı ve mevsimsel gelişim denemeleri için uygundur.
Marmara’da kıyı ovaları, akarsu çevreleri ve iç kesimler arasında toprak yapısı değişkenlik gösterir. İznik, Gemlik, Gönen, Biga ve Orhangazi gibi ovalar bölgenin tarımsal çeşitliliğini destekleyen önemli düzlüklerdir.
Kireçli, düşük nemli ve yarı kurak koşullara sahip arazilerde; kuraklık, soğuk dayanımı ve kışlık ürün gelişimi test edilir.
İç Anadolu’nun karasal iklimi ve sınırlı toprak nemi, özellikle buğday ve arpa gibi kışlık ürünlerde kuraklık toleransı ile gelişim performansının değerlendirilmesine uygundur. Bölge, iklim değişikliği açısından da yarı kurak bozkır ekosistemleri kapsamında ele alınmaktadır.
Yağışlı iklim ve özellikle doğuda görülen asit karakterli topraklarda; nem, hastalık dayanımı ve bitki adaptasyonu denemeleri gerçekleştirilir.
Orta ve Doğu Karadeniz’de toprak bünyesi bölgeden bölgeye değişirken, Doğu Karadeniz kıyılarında asit karakterli topraklar yaygındır. Yüksek yağış, eğimli arazi ve nem koşulları; drenaj, erozyon ve hastalık baskısının da değerlendirilmesini gerektirir.